Oto, jak poradzisz sobie z pęknięciami krocza powstałymi w wyniku porodu

W przypadku większości porodów pochwowych dochodzi do pęknięcia krocza, które wymaga niekiedy zszycia i odpowiedniego leczenia. Najczęściej nie ma jednak potrzeby zakładania szwów, ponieważ zazwyczaj rana goi się sama. Pęknięcia, które uszkodziły mięśnie krocza, wymagają odpowiedniej interwencji. W takich przypadkach stosuje się szwy rozpuszczalne, które po pewnym czasie znikają same.

Ingela Ågren

3 min. czytania

Sprawdzenie przez Ingela Ågren

Certified midwife

Oto, jak poradzisz sobie z pęknięciami krocza powstałymi w wyniku porodu
Zdjęcie:Preggers

Ból w okolicy pęknięcia

Ból w okolicy pęknięcia to częsta dolegliwość, której początkowo towarzyszy zwykle obrzęk. W miarę upływu czasu stan zdrowia ulega poprawie. Po upływie kilku miesięcy po dolegliwości nie ma zazwyczaj śladu, zaś ciało wraca do pierwotnego stanu do roku po porodzie. Dozwolone jest stosowanie leków bez recepty jak na przykład paracetamol (np. Alvedon lub Pamol) 500 mg - dwie tabletki cztery razy dziennie, które można zażywać razem z ibuprofenem (np. Ipren lub Ibumetin) 400 mg - jedna tabletka trzy razy dziennie. Środki te można przyjmować, karmiąc piersią. Jeśli siedzenie sprawia Ci ból, możesz spróbować karmienia piersią lub z butelki, leżąc na boku.

Kwestie higieny

Śladów po pęknięciach nie trzeba oczyszczać w jakiś szczególny sposób. W razie potrzeby przemywaj je wodą, unikaj jednak mydeł i kremów. Zmieniaj podpaskę kilka razy dziennie lub częściej, jeśli czujesz wilgoć. Wycieraniu pęknięć okolic intymnych może towarzyszyć bolesność, więc zalecamy używanie ręcznika w bardzo delikatny sposób. Ślady po pęknięciach warto od czasu do czasu przewietrzyć, dobrze więc chodzić czasem bez majtek.

Jeśli podczas oddawania moczu odczuwasz pieczenie, możesz załatwiać potrzebę pod odkręconym prysznicem. Staraj się dużo pić tak, aby zmniejszyć stężenie moczu. Częstym problemem po porodzie jest niemożność utrzymania gazów bez względu na to, czy doszło do pęknięcia. Po kilku tygodniach dolegliwość ta zazwyczaj ustępuje.

Wiele kobiet po porodzie odczuwa niepokój przed wypróżnianiem się. Unikaj zatwardzeń po urodzeniu dziecka. Pij dużo wody, przyjmuj pokarmy bogate w błonnik i w miarę możliwości staraj się jak najwięcej ruszać. Jeśli doszło do pęknięcia zwieracza, a więc pęknięcia III lub IV stopnia, należy unikać zaparć. Środki takie jak na przykład ciekła parafina zmiękczają stolec i ułatwiają wypróżnianie.

Seks po porodzie

Do momentu zagojenia się pęknięć i ustania bólu należy unikać penetracji. Proces gojenia pęknięć może potrwać od kilku tygodni do kilku miesięcy. To, kiedy pojawia się u nas chęć powrotu do życia seksualnego po porodzie, jest kwestią indywidualną. Ważne jest jednak, abyśmy to my ustalały warunki. Jeśli karmisz piersią, błony śluzowe są wrażliwe i przesuszone z powodu niskiego poziomu estrogenu. Dobrym sposobem na poradzenie sobie z tym problemem jest stosowanie estrogenu bez recepty oraz lubrykantów. W razie pytań na temat seksu po porodzie porozmawiaj ze swoją położną.

Komplikacje

Czasami po porodzie konieczne jest zwrócenie się z prośbą o pomoc do lekarza, jeśli stan pęknięć uległ pogorszeniu. Jednym z powodów może być infekcja rany. Do najczęstszych objawów należy nasilenie dolegliwości bólowych, gorączka oraz/lub ropne upławy. Jeśli ból podczas wypróżniania jest na tyle silny, że utrudnia wydalenie stolca lub jeśli dochodzi do wyciekania kału, należy zwrócić się po pomoc. Zgłoś się po pomoc do ginekologa lub położnej, jeśli ślady po pęknięciach wywołują dolegliwości.

Wizyta kontrolna

Podczas wizyty kontrolnej u położnej kilka miesięcy po porodzie otrzymasz propozycję badania ginekologicznego, mającego na celu sprawdzenie stanu zagojenia pęknięcia oraz stanu mięśni Kegla. Zachęcamy do ćwiczenia mięśni Kegla po porodzie.

Ingela Ågren

Sprawdzenie przez Ingela Ågren

Certified midwife

Więcej od Preggers

Zapoznaj się z popularnymi artykułami omawiającymi najistotniejsze tematy.